بهروز مرادی، در یادداشتی نوشت؛ تابستان ۱۴۰۵ برای صنعت برق ایران، آزمونی متفاوت بود؛ تابستانی که در آن افزایش تقاضای برق، تداوم محدودیت‌های ناشی از تحریم، فشار بر تأمین سوخت و آسیب‌هایی که در جریان جنگ های تحمیلی اخیر به بخشی از زیرساخت‌های کشور وارد شد، هم‌زمان بر شبکه برق کشور اثر گذاشت. با این حال، صنعت برق در چنین شرایطی تنها به دنبال عبور از یک فصل گرم نبود؛ بلکه تلاش کرد با افزایش آمادگی نیروگاه‌ها، توسعه شبکه، مدیریت مصرف، استفاده بیشتر از ظرفیت‌های تجدیدپذیر و به‌کارگیری تجربه انباشته متخصصان خود، پایداری شبکه و استمرار خدمت‌رسانی به مردم و بخش تولید را حفظ کند. این تجربه بار دیگر نشان داد که تاب‌آوری صنعت برق، حاصل یک اقدام مقطعی نیست.